OVER MIJ

 

Mijn naam is Gerke Hoogland, 33 jaar. Holistische gezondheidscoach en jongerenbegeleider. Drie jaar geleden vertrok ik uit Nederland om vrij te kunnen leven. Meer in verbinding met mijn gevoel. Ik streek neer in de buurt van een klein dorpje in Alentejo, Portugal.

 

‘Ik ga alleen nog maar leven voor liefde en schoonheid’

 

Dit was in 2016. Een halfjaar eerder was ik teruggekomen van een lange reis door Australië. Bij thuiskomst vond ik mijn draai niet meer. Ik was onrustig, had mijn levenslust verloren en wist niet waar ik het moest zoeken. Ik voelde me miserabel.

 

Op een helder moment in de lente van 2016 besloot ik voor mijzelf te kiezen. Geen compromissen meer. Als ik wilde manifesteren wat ik van binnen voelde diende ik all-in te gaan. Het werkte niet als ik het half ging doen.

 

Met veel vertrouwen stapte ik het leven tegemoet. Ik begon als vrijwilliger aan de andere kant van Nederland bij een bouwproject met strobalen en leem. Met de handen werken. Natuurlijke materialen. Andere gesprekken. Langzaam bloeide ik op.

 

De eenjarige en reizende permacultuur opleiding van Taco Blom kwam op mijn pad. Een nieuwe wereld opende zich. Met grote interesse leerde ik over bomen en planten, las ik boeken over bijen, fruitbomen en landbouw en deelden we met elkaar in de groep onze nieuwste inzichten. Het voelde als therapie. Opnieuw verbinden met de aarde.

 

Halverwege de opleiding ging ik werken als solar engineer bij een zonontwikkelaar. Ik wilde het nog een keer proberen. Binnen de kaders. De muren van mijn appartement stuukte ik met leem. Ik ging moes tuinieren bij de buurtvereniging. En ik richtte mij op gezonde voeding.

 

Aan het einde van de permacultuur opleiding bedacht ik ‘Solarforest’, een combinatie van voedselbossen met zonneparken. Inventief en uitdagend. We richtten met vijf man een coöperatie op en werkten het concept uit voor een prijsvraag. Het was een interessante periode.

 

Ik ben gek op het bedenken van en brainstormen over concepten. Het creëren heeft altijd mijn aandacht gehad. De energie en de flow van creatie is magisch. Het stroomt door je heen en het is fantastisch als alles op zijn plek valt.

 

Op papier had ik het leven wat ik wilde maar ik voelde het niet. Ik miste verbinding. Ik wilde weer onderdeel zijn van de natuur. Van een community, zonder mijn autonomie te verliezen. Ik wilde vrijheid. Mezelf zijn. Ik voelde me nog steeds gevangen.

 

Ik had veel te veel tijd besteed aan het vinden van mijn plek. Aan het zoeken van gelijkgestemden. Aan het veranderen van mijn omgeving. Het werd duidelijk. Het werd tijd voor de volgende stap. Het werd tijd om mijn eigen weg te bewandelen.

 

'Probeer niet de regels te veranderen. Zorg dat je een nieuw spel gaat spelen.'

 

Ik hoorde over de vele sociale permacultuur projecten in Portugal en besloot om het land te gaan verkennen. Mijn appartement verkocht ik op de laatste dag van het jaar. Aan een Portugees. Een bevestiging dat ik op de goede weg zat.

 

In Portugal werd ik overdonderd door de schoonheid van de kurkeiken in Alentejo, het heuvelige landschap en de schitterende kustlijn. Het voelde als thuiskomen. Een behaaglijk gevoel van rust overviel me. Een gevoel wat ik tot dan toe niet had gekend.

 

Een klein jaar besteedde ik aan vrijwilligerswerk en allerlei workshops over ecologisch bouwen, tadelakt, geodomes en het cultiveren van paddestoelen. Liftend van project naar project. In de zomer ging ik naar India voor een Ayurvedische behandeling. Via een roadtrip door Frankrijk en Spanje werd ik daarna weer teruggetrokken naar het Alentejaanse landschap. 

 

Niet veel later viel alles op zijn plek en vond ik het land dat precies paste bij het project wat ik wilde gaan neerzetten. Waarvan ik had gedroomd. Het was ook het eerste land wat ik bezichtigde.

 

In

de

flow.

 

Ik zette de lijnen uit voor de swales op mijn land toen ik een bericht kreeg van een oud groepsgenoot van de permacultuuropleiding. Ze was in Portugal met haar gezin aan het rondreizen met de camper, maar door Corona waren de campings dicht en zelfs de stranden waren verboden terrein.

 

Ze kwam naar mijn land en vertelde mij over een holistische voedingsopleiding van Anna Kruyswijk in Nederland die ze had afgerond. Ik was enthousiast. Iets klikte van binnen, zonder dat ik het kon bevatten. De volgende dag meldde ik mij aan zonder na te denken. En een halfjaar later vloog ik heen en weer naar Nederland.

 

Door de opleiding begon ik beter te begrijpen hoe gezondheid werkt en hoe letterlijk alles met elkaar verbonden is in en in interactie met het menselijke lichaam. Het was een prachtige aanvulling op wat ik proefondervindelijk had geleerd gedurende mijn persoonlijke reis. Op fysiek maar ook op mentaal, emotioneel en spiritueel gebied.

 

Als tiener was ik geïnteresseerd in voorbeelden. Mensen die het hadden gemaakt. Pioniers. Succes. Authentieke mensen. Mensen die iets eigen hadden gemaakt. Op kamers raakte ik geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling. Ik wilde de beste versie van mezelf worden. Even later verruilde ik dat voor spiritualiteit. Zonder mijn eigen wereldbeeld daarbij te verliezen.

 

Ik leerde hoe ik ruimte kon creëren tussen mijn gedachten en mezelf. Zelfs tijdens mijn slaap gebruikte mijn onbewustzijn mijn stopwoordjes. Ik mediteerde om ego-loos te worden, koppelde mij los van mijn identificatie en leefde steeds vaker in het moment. Ik leerde om te leven vanuit intentie en nog veel meer.

 

Ik kan een boek schrijven over mijn pad wat mij naar dit moment heeft geleid. Het is een organisch proces waarin alle facetten van holistische gezondheid voorbij komen. Nu wordt het tijd om uit te dragen. Dit is slechts het begin.

 

Met een vol hart wens ik je een fantastische dag toe. En mocht je mijn hulp nodig hebben, dan weet je mij te vinden.

 

In vrede en liefde,

Gerke

ps mocht je mijn nieuwe ideeën, ervaringen en inzichten in je mailbox willen ontvangen, meld je dan hier aan voor mijn wekelijkse nieuwsbrief!