Zoeken

Renault 4L met 40 volle waterflessen




In de lente van 2020 plantte ik de eerste fruitbomen en -struiken op mijn land. Ik had kortgeleden daarvoor het papierwerk afgerond en was enthousiast om gelijk te starten met de aanplant van het voedelbos. Ik had geen idee van de temperaturen en droogte in de Alentejaanse zomer. Soms is naïviteit een blessing.


Ik plantte zestig bomen en struiken, maar had geen water op mijn land. Met mijn Renault uit 1983 reed ik naar het dorpje op 2 minuten rijden. Ik nam 40 lege 6-liter waterflessen mee en ging die vullen bij de openbare tap in het midden van het gehucht. Dat was mijn eerste contact met de Portugese omgeving. Er werd raar opgekeken wanneer ik weer aan kwam rijden maar op den duur hielpen ze mij en kwamen ze aanzetten met nieuwe lege flessen.


Zo reed ik de eerste zomer een paar keer per week heen en weer en liep met 4 flessen door mijn veld. Zo ontstonden de eerste looppaden en werden de planten voorzien van water. De buurvrouw waarschuwde me nog over de temperaturen in de zomer en dat ze haar bomen dagelijks water gaf. Ik was vol goede moed dat mijn bomen de zomer zouden overleven en ging vrolijk door.


De tweede zomer had ik een borehole en een opslag van 6500 liter water op mijn land. Dat was een hele vooruitgang. Ik hoefde niet meer heen en weer naar het dorp om water te halen. Maar nog steeds liep ik een marathon per week om alle planten te voorzien van water. Een groot deel, 80 procent, van de eerste aanplant had het overleefd en de winter daarna had ik nog eens 120 stuks bijgeplant. Aan het einde van de tweede zomer hebben we de waterleidingen en elektra infrastructuur uitgebreid zodat op alle plekken waar gildes waren aangeplant of zou worden gebouwd een wateraansluiting ligt.


Afgelopen juni, net vóór het starten van de derde zomer, hebben we een irrigatiesysteem met druppellijnen geïnstalleerd op het land. In plaats van 5 liter per iedere 3/4dagen krijgen de bomen nu 24 liter per 4 dagen. En dat is terug te zien in de ontwikkeling van de aanplant. Het watergeven zorgde ervoor dat de planten in leven bleven maar ze groeiden nauwelijks. En nu, met het nieuwe systeem, fleuren de planten letterlijk op. Ze maken nieuw blad aan en ze gaan de hoogte in.


Bovendien geeft het een hoop rust. Ik hoef mij niet meer continu bezig te houden met het welzijn van de planten anders dat ik af en toe rondloop en kijk hoe mooi ze groeien en of de waterlijnen nog goed liggen. Het is fantastisch om te zien dat de bomen aanslaan en dat de gildes steeds meer tot leven komen. Het ontwerp op papier groeit nu langzaam op het land. Soms is een stukje technologie zo gek nog niet.



3 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven